Deventer (2025 & 2026)
Het laatste stedentripje van dit jaar met Hans gaat naar Hanzestad
Deventer.
Woensdag 17 september. Ik heb vanmorgen gewerkt en ben nog gebleven
tot en met de door het werk betaalde lunch. Vanmiddag vrij. Thuis
heb ik voldoende tijd om de laatste spulletjes in te pakken, het huis
net achter te laten en neem dan de trein van kwart over twee.
In Utrecht nemen we een intercity naar Enschede die ook in Deventer
stopt.
Vanaf het klassieke station is het slechts een paar minuten lopen
naar FINCH Boutique Hotel. Een vrij nieuw hotel met veel jong
personeel. Er zitten aardig wat gasten in de lobby. We nemen daar
eerst cappuccino en thee met een koekje en stroopwafeltje om ‘bij
te komen’ van de reis. De kamers zijn origineel ingericht met boeken
en lp’s van de kringloop en een platenspeler. Bij mij draait Julien
Clerc, maar die vervang ik door Boney M.
Voor het avondeten gaan we naar het rijkelijk gedecoreerde Sjampetter
aan de Brink. Niet gereserveerd omdat ik eerst de sfeer van enkele
geselecteerde restaurants wil beoordelen. Er zijn veel gasten, dus dit
lijkt wel goed. Helemaal achteraan is nog een tafeltje voor twee.
Ik heb saté en neem cheesecake na. Het eten is goed en de sfeer is
ook prima.
Terug in het hotel drinken we nog wat in de lobby tegenover de bar.
Het barmeisje heeft bezoek van drie jonge vrienden, waarvan twee meiden.
Om middernacht gaan ze een vuurwerkkaarsje aansteken. De mooie meid
achter de bar is namelijk jarig, ze is 21 geworden. Hans zegt dan dat
ik ook jarig ben. Zo feliciteren we elkaar.
In 1976 is de film A Bridge Too Far in deze omgeving opgenomen.
In 1976 werd Rieneke Kramer aangenomen als productieassistente van de
film. Kramer stond direct voor een grote opdracht. "Deventer was
perfect voor de film, maar het enige probleem waren de televisie-
schotels in de binnenstad. Die waren er in de oorlog natuurlijk nog
niet. Ik had de schone taak om de inwoners te overtuigen om de
schotel tijdelijk weg te halen. Wie goed kijkt in de film, weet dat
dit niet helemaal is gelukt."
De inmiddels 70-jarige Kramer zat met al het kantoorpersoneel in het
huidige FINCH-hotel aan de Keizerstraat. "Het is 45 jaar geleden dat
ik hier voor het laatst was. Toen ik hier kwam aanlopen, herkende
ik niets meer. Dat is maar beter ook, want Deventer zag er destijds
vervallen uit. Vandaar dat een oorlogsfilm in Deventer werd gefilmd."
Inmiddels is het oude kantoorpand aan de Keizerstraat volledig
gerenoveerd en is de binnenstad er beter aan toe. Toch denkt Kramer
nog vaak aan de opnames.
Bron:
https://www.oost.nl/nieuws/1537013/reineke-kramer-70-was-productieassistente-bij-a-bridge-too-far-het-leek-soms-wel-hollywood-aan-de-ijssel
Donderdag 18 september. Ontbijten doen we bij Café Lou. We zijn eerst
de enige gasten, maar gelukkig komen er na een half uur steeds meer.
Aan de wand hangt een lijst met een poster dan Radiohead, in de platen-
zaak aan de overkant hangen twee lp’s van Radiohead voor het raam.
Ik vertel dat ik vanmorgen op mij kamer een half uur geluisterd heb
naar het Glastonbury optreden uit 2003 van Radiohead.
We lunchen bij Bagels & Beans in de buurt van ons hotel. Op de zijgevel
zit een schitterende muurschildering:
Groeten uit Deventer is een schildering – gemaakt door Deventenaar,
grafisch ontwerper en illustrator Peter Kortleve – die laat zien wat
Deventer, naast haar charme en fijne sfeer allemaal te bieden heeft.
Denk aan de toren van de Lebuinuskerk, dagboekschrijfster Etty Hillesum,
de Deventer Boekenmarkt, het Stadhuis, voetbalclub Go Ahead Eagles,
de Watertoren, evenementen Deventer Op Stelten en het vernieuwende
Havenkwartier.
Deventer heeft een mooie historische binnenstad met smalle straten,
pleinen en terrassen. Voor het avondeten had ik nog twee opties aan
de Brink, waarvan we vanavond Hans & Grietje kiezen. In de serre
naast het raam hebben we zicht op een drie meiden die tickets voor
Go Ahead Eagles willen scoren. Met twee laptops en mobieltjes op tafel.
Ook met kunstnagels zijn die te bedienen. Ze gillen wanneer het is
gelukt! Toch zijn ze best lang bezig geweest. Je moet er dus iets
voor over hebben. Ik heb zalmfilet en als nagerecht een pistache
dream. Bij de cappuccino en thee krijgen we lekkere bonbons en aan
het begin kregen we een stukje Deventer koek. In het hotel gaan we
nog wat drinken in de lobby, maar maken het niet zo laat als gisteren.
De eigenaar is er nu ook met een groepje vrienden.
Vrijdag 19 september. Vandaag de mooiste dag van de week met zomers
weer. We ontbijten bij Beans & Bagels. Dat is echt leuke plek om
mensen te kijken, zowel in als buiten het restaurant vanaf het
station door de Keizerstraat. Daarna koopt Hans Deventer koek in
Bussink's Koekwinkel aan de Brink.
We lopen vervolgens langs de IJssel naar de spoorbrug. Een mooie
route. Bij de brug staat een monumentje voor de brug die in mei 1940
door de Duitsers werd vernietigd. In de zomer na de oorlog werd een
nieuwe brug gebouwd en deze is in 1982 vervangen door de huidige.
Langs de spoorbrug lopen fiets- en een wandelpaden. In de uiterwaarden
lopen we langs rustige strandjes, af en toe mensen die vissen of met
honden wandelen. Tot het pontje waar we voor € 1,30 enkele reis terug
naar het centrum kunnen. Een prachtig tochtje met zicht op de stad.
Mooi het om te zien hoe het in Duitsland gemaakte pontje uit 2021 met
zonnepanelen naar de overkant draait.
Door een heel mooi stuk van het oude centrum komen we onder andere
langs Café Lou terug naar de Brink waar we weer voor Hans & Grietje
kiezen. Een mooi terras, waar alle plekken steeds snel weer bezet
zijn. Voor de lunch kroketten op brood. Onderweg naar het hotel wordt
Hans gegroet door een tango-kennis uit Apeldoorn die hier met twee
zussen is.
Rond twee uur halen we de koffertjes bij het hotel op en lopen naar
het station. De trein naar Den Haag vertrekt over 7 minuten.
In Amersfoort is het even druk met overstappers. In Utrecht kan ik
al snel overstappen op de trein richting Leiden. Nagenoeg iedereen
is vandaag zomers gekleed en geniet van het fraaie nazomerse weer.
Weer een fraai stedentripje afgerond. Rond vijf uur halen Weiwei en
ik Sven op bij school. Hij had vandaag een schitterend schoolreisje
naar Blijdorp. Daar was hij niet eerder geweest. Ze hadden mazzel met
het mooie weer.
Johan (24 september 2025)
Zaterdag 19 september 2026.
Vorig jaar zijn we in september naar Deventer geweest. Later las ik
dat er in 2026 een tentoonstelling in Museum De Waag zou komen over
'A Bridge Too Far, Hollywood in Deventer’, in het kader van het
vijftigjarig jubileum van de filmopnames in de stad.
Daarom moeten we nog een keer naar Deventer.
Door werkzaamheden rijden er geen treinen via Amersfoort. Dus zijn
we iets langer onderweg via Arnhem. Eerst cappuccino en thee bij
Finch, waar we vorig jaar hebben overnacht. Helaas geen 18-september-
meisje: iemand van het personeel die gelijktijdig met mij jarig is
(zie het verslag van 2025).
Ik kijk om me heen of er nog iets van decoratie is waar ik door
verrast word. Aan sommige tafeltjes zitten twee dames. Zouden die
een slaapkamer delen?
Er zit een donkere dame in de buurt van de gesloten terrasdeur.
Elegant en goed verzorgd gekleed. Haar rok valt open. Ze heeft een
uitgebreide brunch.
In Museum De Waag eerst even kijken in het winkeltje. Hans moet zijn
rugtas beneden in een kluisje opbergen. Dan op de benedenverdieping
de tentoonstelling over de filmopnames van 'A Bridge Too Far,
Hollywood in Deventer’. Met persoonlijke ervaringen van figuranten,
handgeschreven en op video. Informatie over lokale bedrijven die
aan de film konden verdienen.
Een lange lijst van beroemde acteurs die in een verder middelmatige
film speelden: Peter Faber (onlangs overleden), Michael Cane, Dirk
Bogarde, Anthony Hopkins, Robert Redford, James Caan, Gene Hackman,
Edward Fox, Laurence Olivier, Ryan O’Neal en Elliott Gould!
We bekijken ook even de eerste en tweede verdieping van het fraaie
historische pand. Er is zelfs een hoekje over Go Ahead Eagles en
uiteraard iets over Deventer Koek!
Vervolgens tijd om te lunchen op het terras bij Hans & Grietje.
Je moet expliciet om een lunchkaart vragen. Ik hoor bij een ander
tafeltje van de serveerster dat ze vanavond een besloten gezelschap
verwachten en dat andere gasten hooguit tot zeven uur kunnen eten.
Dus geen avondeten voor ons hier.
Op het terras zitten twee groepen uit Friesland, waarvan de verste
een beetje luidruchtig is. We zitten lang genoeg – veel beweging
krijgen we vandaag niet – om verschillende koppels aan de tafeltjes
rondom ons te krijgen. Zoals een stel met een hond, die af en toe
een hapje krijgt. Een blonde vrouw die bij het tafels daar weer
voor gaat zitten, doet de likbewegingen van de hond na. Met een
lange tong.
Vanaf het centrale plein De Brink doen we enkele rondjes door de
gezellige stad. Zo komen we ook op plekken waar we vorig jaar niet
zijn geweest. Sommige mensen zijn bezig met een speurtocht, zo
lijkt het. Hans vult zijn rugtas met koeken van Bussink's Deventer
Koekwinkel.
Dan min of meer per abuis op het terras van Le Bistro, kijkend
naar twee vrouwen die een grote marktkraam afbreken met leren
tassen en riemen en in een vrachtwagen laden. Ze zijn bijna een
uur bezig. Je moet er wel wat voor over hebben. Ik vraag me af
of ze voldoende winst maken om van te leven. Het leuke van de
terrassen hier om het plein is dat er altijd iets is te zien.
Voor het avondeten verhuizen we naar Eetcafé de Sjampetter.
Daar hebben we vorig jaar de eerste avond gegeten. Ik kies een
Siciliaanse salade met geitenkaas. Daar zitten veel gevarieerde
noten in. We hebben geen trek meer in een toetje. Maar willen wel
graag nog wat drinken bij Finch Vanavond helaas ander personeel.
De cola serveren ze in een groot glas met ijsblokjes. De muziek
en sfeerverlichting zijn aangenaam.
We kunnen eindeloos doorgaan met kletsen, maar toch maar op naar
het station. Een beetje druilerig weer. Treinen terug naar Utrecht.
Op Utrecht Centraal heeft de sprinter naar Den Haag een hardnekkige
storing. Resetten lijkt niet te helpen. Gelukkig kan ik de trein
naar Leiden ook nemen.
Johan (23 september 2026)