Deventer (2025 & 2026)
    
    
    Het laatste stedentripje van dit jaar met Hans gaat naar Hanzestad Deventer.
    Woensdag 17 september. Ik heb vanmorgen gewerkt en ben nog gebleven tot en met de door het werk betaalde lunch. Vanmiddag vrij. Thuis heb ik voldoende tijd om de laatste spulletjes in te pakken, het huis net achter te laten en neem dan de trein van kwart over twee. In Utrecht nemen we een intercity naar Enschede die ook in Deventer stopt. Vanaf het klassieke station is het slechts een paar minuten lopen naar FINCH Boutique Hotel. Een vrij nieuw hotel met veel jong personeel. Er zitten aardig wat gasten in de lobby. We nemen daar eerst cappuccino en thee met een koekje en stroopwafeltje om ‘bij te komen’ van de reis. De kamers zijn origineel ingericht met boeken en lp’s van de kringloop en een platenspeler. Bij mij draait Julien Clerc, maar die vervang ik door Boney M. Voor het avondeten gaan we naar het rijkelijk gedecoreerde Sjampetter aan de Brink. Niet gereserveerd omdat ik eerst de sfeer van enkele geselecteerde restaurants wil beoordelen. Er zijn veel gasten, dus dit lijkt wel goed. Helemaal achteraan is nog een tafeltje voor twee. Ik heb saté en neem cheesecake na. Het eten is goed en de sfeer is ook prima. Terug in het hotel drinken we nog wat in de lobby tegenover de bar. Het barmeisje heeft bezoek van drie jonge vrienden, waarvan twee meiden. Om middernacht gaan ze een vuurwerkkaarsje aansteken. De mooie meid achter de bar is namelijk jarig, ze is 21 geworden. Hans zegt dan dat ik ook jarig ben. Zo feliciteren we elkaar. In 1976 is de film A Bridge Too Far in deze omgeving opgenomen.
      In 1976 werd Rieneke Kramer aangenomen als productieassistente van de film. Kramer stond direct voor een grote opdracht. "Deventer was perfect voor de film, maar het enige probleem waren de televisie- schotels in de binnenstad. Die waren er in de oorlog natuurlijk nog niet. Ik had de schone taak om de inwoners te overtuigen om de schotel tijdelijk weg te halen. Wie goed kijkt in de film, weet dat dit niet helemaal is gelukt." De inmiddels 70-jarige Kramer zat met al het kantoorpersoneel in het huidige FINCH-hotel aan de Keizerstraat. "Het is 45 jaar geleden dat ik hier voor het laatst was. Toen ik hier kwam aanlopen, herkende ik niets meer. Dat is maar beter ook, want Deventer zag er destijds vervallen uit. Vandaar dat een oorlogsfilm in Deventer werd gefilmd." Inmiddels is het oude kantoorpand aan de Keizerstraat volledig gerenoveerd en is de binnenstad er beter aan toe. Toch denkt Kramer nog vaak aan de opnames. Bron: https://www.oost.nl/nieuws/1537013/reineke-kramer-70-was-productieassistente-bij-a-bridge-too-far-het-leek-soms-wel-hollywood-aan-de-ijssel
    Donderdag 18 september. Ontbijten doen we bij Café Lou. We zijn eerst de enige gasten, maar gelukkig komen er na een half uur steeds meer. Aan de wand hangt een lijst met een poster dan Radiohead, in de platen- zaak aan de overkant hangen twee lp’s van Radiohead voor het raam. Ik vertel dat ik vanmorgen op mij kamer een half uur geluisterd heb naar het Glastonbury optreden uit 2003 van Radiohead. We lunchen bij Bagels & Beans in de buurt van ons hotel. Op de zijgevel zit een schitterende muurschildering:
      Groeten uit Deventer is een schildering – gemaakt door Deventenaar, grafisch ontwerper en illustrator Peter Kortleve – die laat zien wat Deventer, naast haar charme en fijne sfeer allemaal te bieden heeft. Denk aan de toren van de Lebuinuskerk, dagboekschrijfster Etty Hillesum, de Deventer Boekenmarkt, het Stadhuis, voetbalclub Go Ahead Eagles, de Watertoren, evenementen Deventer Op Stelten en het vernieuwende Havenkwartier.
    Deventer heeft een mooie historische binnenstad met smalle straten, pleinen en terrassen. Voor het avondeten had ik nog twee opties aan de Brink, waarvan we vanavond Hans & Grietje kiezen. In de serre naast het raam hebben we zicht op een drie meiden die tickets voor Go Ahead Eagles willen scoren. Met twee laptops en mobieltjes op tafel. Ook met kunstnagels zijn die te bedienen. Ze gillen wanneer het is gelukt! Toch zijn ze best lang bezig geweest. Je moet er dus iets voor over hebben. Ik heb zalmfilet en als nagerecht een pistache dream. Bij de cappuccino en thee krijgen we lekkere bonbons en aan het begin kregen we een stukje Deventer koek. In het hotel gaan we nog wat drinken in de lobby, maar maken het niet zo laat als gisteren. De eigenaar is er nu ook met een groepje vrienden. Vrijdag 19 september. Vandaag de mooiste dag van de week met zomers weer. We ontbijten bij Beans & Bagels. Dat is echt leuke plek om mensen te kijken, zowel in als buiten het restaurant vanaf het station door de Keizerstraat. Daarna koopt Hans Deventer koek in Bussink's Koekwinkel aan de Brink. We lopen vervolgens langs de IJssel naar de spoorbrug. Een mooie route. Bij de brug staat een monumentje voor de brug die in mei 1940 door de Duitsers werd vernietigd. In de zomer na de oorlog werd een nieuwe brug gebouwd en deze is in 1982 vervangen door de huidige. Langs de spoorbrug lopen fiets- en een wandelpaden. In de uiterwaarden lopen we langs rustige strandjes, af en toe mensen die vissen of met honden wandelen. Tot het pontje waar we voor € 1,30 enkele reis terug naar het centrum kunnen. Een prachtig tochtje met zicht op de stad. Mooi het om te zien hoe het in Duitsland gemaakte pontje uit 2021 met zonnepanelen naar de overkant draait. Door een heel mooi stuk van het oude centrum komen we onder andere langs Café Lou terug naar de Brink waar we weer voor Hans & Grietje kiezen. Een mooi terras, waar alle plekken steeds snel weer bezet zijn. Voor de lunch kroketten op brood. Onderweg naar het hotel wordt Hans gegroet door een tango-kennis uit Apeldoorn die hier met twee zussen is. Rond twee uur halen we de koffertjes bij het hotel op en lopen naar het station. De trein naar Den Haag vertrekt over 7 minuten. In Amersfoort is het even druk met overstappers. In Utrecht kan ik al snel overstappen op de trein richting Leiden. Nagenoeg iedereen is vandaag zomers gekleed en geniet van het fraaie nazomerse weer. Weer een fraai stedentripje afgerond. Rond vijf uur halen Weiwei en ik Sven op bij school. Hij had vandaag een schitterend schoolreisje naar Blijdorp. Daar was hij niet eerder geweest. Ze hadden mazzel met het mooie weer. Johan (24 september 2025)
    Zaterdag 19 september 2026. Vorig jaar zijn we in september naar Deventer geweest. Later las ik dat er in 2026 een tentoonstelling in Museum De Waag zou komen over 'A Bridge Too Far, Hollywood in Deventer’, in het kader van het vijftigjarig jubileum van de filmopnames in de stad. Daarom moeten we nog een keer naar Deventer. Door werkzaamheden rijden er geen treinen via Amersfoort. Dus zijn we iets langer onderweg via Arnhem. Eerst cappuccino en thee bij Finch, waar we vorig jaar hebben overnacht. Helaas geen 18-september- meisje: iemand van het personeel die gelijktijdig met mij jarig is (zie het verslag van 2025). Ik kijk om me heen of er nog iets van decoratie is waar ik door verrast word. Aan sommige tafeltjes zitten twee dames. Zouden die een slaapkamer delen? Er zit een donkere dame in de buurt van de gesloten terrasdeur. Elegant en goed verzorgd gekleed. Haar rok valt open. Ze heeft een uitgebreide brunch. In Museum De Waag eerst even kijken in het winkeltje. Hans moet zijn rugtas beneden in een kluisje opbergen. Dan op de benedenverdieping de tentoonstelling over de filmopnames van 'A Bridge Too Far, Hollywood in Deventer’. Met persoonlijke ervaringen van figuranten, handgeschreven en op video. Informatie over lokale bedrijven die aan de film konden verdienen. Een lange lijst van beroemde acteurs die in een verder middelmatige film speelden: Peter Faber (onlangs overleden), Michael Cane, Dirk Bogarde, Anthony Hopkins, Robert Redford, James Caan, Gene Hackman, Edward Fox, Laurence Olivier, Ryan O’Neal en Elliott Gould! We bekijken ook even de eerste en tweede verdieping van het fraaie historische pand. Er is zelfs een hoekje over Go Ahead Eagles en uiteraard iets over Deventer Koek! Vervolgens tijd om te lunchen op het terras bij Hans & Grietje. Je moet expliciet om een lunchkaart vragen. Ik hoor bij een ander tafeltje van de serveerster dat ze vanavond een besloten gezelschap verwachten en dat andere gasten hooguit tot zeven uur kunnen eten. Dus geen avondeten voor ons hier. Op het terras zitten twee groepen uit Friesland, waarvan de verste een beetje luidruchtig is. We zitten lang genoeg – veel beweging krijgen we vandaag niet – om verschillende koppels aan de tafeltjes rondom ons te krijgen. Zoals een stel met een hond, die af en toe een hapje krijgt. Een blonde vrouw die bij het tafels daar weer voor gaat zitten, doet de likbewegingen van de hond na. Met een lange tong. Vanaf het centrale plein De Brink doen we enkele rondjes door de gezellige stad. Zo komen we ook op plekken waar we vorig jaar niet zijn geweest. Sommige mensen zijn bezig met een speurtocht, zo lijkt het. Hans vult zijn rugtas met koeken van Bussink's Deventer Koekwinkel. Dan min of meer per abuis op het terras van Le Bistro, kijkend naar twee vrouwen die een grote marktkraam afbreken met leren tassen en riemen en in een vrachtwagen laden. Ze zijn bijna een uur bezig. Je moet er wel wat voor over hebben. Ik vraag me af of ze voldoende winst maken om van te leven. Het leuke van de terrassen hier om het plein is dat er altijd iets is te zien. Voor het avondeten verhuizen we naar Eetcafé de Sjampetter. Daar hebben we vorig jaar de eerste avond gegeten. Ik kies een Siciliaanse salade met geitenkaas. Daar zitten veel gevarieerde noten in. We hebben geen trek meer in een toetje. Maar willen wel graag nog wat drinken bij Finch Vanavond helaas ander personeel. De cola serveren ze in een groot glas met ijsblokjes. De muziek en sfeerverlichting zijn aangenaam. We kunnen eindeloos doorgaan met kletsen, maar toch maar op naar het station. Een beetje druilerig weer. Treinen terug naar Utrecht. Op Utrecht Centraal heeft de sprinter naar Den Haag een hardnekkige storing. Resetten lijkt niet te helpen. Gelukkig kan ik de trein naar Leiden ook nemen. Johan (23 september 2026)